مدیران میتوانندتوانایی واستعداد خلاقیت ونواوری رادرافرادایجاد،ترویج وتشویق کنند یارفتاروعملکردی د اشته باشند که مانع نواوری کار کنان گردد .امابایدبدانندسازمان انها مجموعه زنده انسانیست که در  تعامل باابزاروتجهیزات ومواد بوده،انهاباید درجهت انطباق ورشددرمحیط وبهبودتوانایی یادگیری خودو         دیگرعناصرانسانی سازمان تحریک کننده وانتخاب گرباشندواکنشهای انطباقی رادرپیکره سازمان تقو یت تااستعدادوتوانایی نواوری رابهبوددهنددراین صورت مدیران میتوانندیادگیری نواوری راترویج داده وبه یادگیری دوحلقه ای در سازمان بپردازند واین نقشهاعبارتنداز:

۱)تحمل مخاطره:کارکنان بایدتشویق شوندکه بدون ترس ازپیامدهای ارائه واجرای یک برنامه انراتجربه و اشتباهات رابعنوان فرصتهای یادگیری بشماراورند.۲)کاهش کنترل بیرونی:قوانین،مقررات وخط مشی هاوکنترلهای مشابه باید بحداقل برسد۳)کاهش تقسیم کار:ازافراط درتقسیم کارپرهیزشده تامحدود نگری نگشته ووسعت دیدراافزایش دهد۴)قبول ابهام:درتاکیدبرشفاف ساختن،عینی بودن،مشخص بودن درفر ایند خلاقیت پرهیزگرددتامحدوده خلاقیت کاهش نیابد ۵)تحمل تضاد ۶)تحمل راه های غیرعملی۷)تمرکزبرنتایج تاابزارها ۸)ارتباطات همه جانبه:ارتباطات بایدافقی،عمودی،مورب جریان یابدجر یان ازادارتباطات باروری نظریات رااسان میکند ۹)ایجادنظام مشارکت جو(سبک ۴مدیریت لیکرت). ۱۰)گسترش گر وه کاری.        

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم مرداد ۱۳۸۸ساعت ۱۱:۱۹ ب.ظ  توسط م . ک  |